Ludzkość jest drzewem, a ludzie są liśćmi. Drzewo trwa i rośnie, chociaż liście opadają.
Ludzkość jest strumieniem światła płynącym ze skończoności do nieskończoności.
Ludzkość kroczy stale naprzód, jednak człowiek pozostaje ten sam.
Ludźmi można rządzić jedynie poprzez służenie im. Zasada ta nie ma wyjątków.
Luki w historii spostrzega człowiek dopiero wtedy, gdy się wypełniają.
Łatwe a mimo to wspaniałe: być skromnym, gdy jest się wielkim.
Łatwe nagany i łatwe pochwały już niejednego człeka zmarnowały.
Łatwiej jest tych kochać, co nas podziwiają niż tych, co my podziwiamy.
Łatwiej jest walczyć o zasady, niż żyć zgodnie z nimi.
Łatwiej jest znać człowieka w ogóle, niż jakiegoś człowieka w szczególności.
Łatwiej wybaczamy tym, którzy nas nudzą w niż tym, których my nudzimy.
Łatwiej zmienić ustrój, trudniej - odmienić człowieka.
Łzy są wysłannikami wiecznej miłości.
Małe dzieci nie dają spać, duże dzieci nie dają żyć.
Mało jest osób, które potrafią ważyć winy bliźnich, nie dokładając na szalę swego palca.